خانه ای ویرانتر از ویرانه ام                                   من حقیقت نیستم افسانه ام گرچه سوزد پر ولی پروانه ام                                  فاش میگویم که من دیوانه ام تا به کی آخر چنین دیوانگی                                  پیلگی بهتر از این پروانگی دل شبی دور از خیالش سر نکرد             ...

امروز هوا سرد است...                          اما...                              سردی این مردمان سردتر است  آسمان ابری نیست                         ولی از برف زمین یخ زده است   عصر یخبندان است                      در دل این مردم سبزه دیگر مرده           همه جا یخ زده تا اوج بهار باز اما...         ...

داغی قلب من از سردی دستان هزاران فرد است وچه غم آگونم             وبه جرم دیدن مدتی من کورم کوری دیده ی من بهتر از آن                   که دلم کور شود مردم اینجا خوابند            ما دچاریم به بیخوابی محض قرص خوابی باید             بهتر از رسوایی ست زندگی یعنی خواب              زندگی یک خواب است که ...

زندگی چون برگ است              که در آن سبزی دلهای من و تو پیداست زندگی چون لبه ی شمشیر است                      ما بروی لبه اش رهگذریم زندگی یک سیب است               که به قول سهراب بایدش خورد به پوست           شاید از چشم من و توپنهان          به درون غنچه ای نشکفته پیرمردی که لب قلب نگاهش سرد است...